sprzączka (język polski)
sprzączki (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈspʃɔ̃n͇ʧ̑ka], AS: [spšõṇčka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.• nazal.• asynch. ą
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) element umieszczany na końcu paska, służący do spinania, zapinania; zob. też sprzączka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sprzączka sprzączki dopełniacz sprzączki sprzączek celownik sprzączce sprzączkom biernik sprzączkę sprzączki narzędnik sprzączką sprzączkami miejscownik sprzączce sprzączkach wołacz sprzączko sprzączki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) klamerka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. sprząc
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) tokëz ż
- angielski: (1.1) buckle
- esperanto: (1.1) buko
- francuski: (1.1) boucle ż
- hiszpański: (1.1) hebilla ż
- niemiecki: (1.1) Schnalle ż
- nowogrecki: (1.1) αγκράφα ż
- rosyjski: (1.1) пряжка ż
- wilamowski: (1.1) śpann ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.