bufon (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈbufɔ̃n], AS: [bufõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zarozumiały, pyszny, pretensjonalny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Może on jest dobrym aktorem, ale to okropny bufon.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nadęty bufon
synonimy:
(1.1) fanfaron, pyszałek, samochwała, zarozumialec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bufonada
przym. bufoński, bufonowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. bouffonbłazen, z wł. buffone[1]
uwagi:
tłumaczenia:
  • hiszpański: (1.1) chulo m, fardón m, vacilón m
  • szwedzki: (1.1) viktigpetter w, mallgroda w, pösmunk w, stropp w
źródła:
  1. Hasło „bufon” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

bufon (interlingua)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) ropucha
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.