buchalter (język polski)
- wymowa:
- IPA: [buˈxaltɛr], AS: [buχalter]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. księgowy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik buchalter buchalterzy dopełniacz buchaltera buchalterów celownik buchalterowi buchalterom biernik buchaltera buchalterów narzędnik buchalterem buchalterami miejscownik buchalterze buchalterach wołacz buchalterze buchalterzy - przykłady:
- (1.1) Wakuje wprawdzie posada buchaltera, jest miejsce technika, ale to wszystko nie dla pana: pensje małe i specjalności, które trzeba znać[2].
- (1.1) Buchalter firmy „Mojżesz Katz” był gburem. Pan Katz wyrzucił go i przyjął nowego buchaltera. Był to anioł i wersalczyk w jednej osobie: cichy, spokojny, grzeczny, układny, słowa głośnego nie umiał powiedzieć[3].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) neutr. księgowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. buchalteria ż
- forma żeńska buchalterka ż
- przym. buchalteryjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Buchhalter[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: księgowy
- źródła:
- ↑
Hasło „buchalter” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Władysław Reymont, Ziemia obiecana, Rozdział VI
- ↑ Julian Tuwim, A propos... 200 pereł humoru, s. 11
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 39.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.