brygantyna (język polski)

brygantyna (1.1)

brygantyna (1.3)

wymowa:

IPA: [ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na], AS: [brygãntỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj pancerza używanego w okresie od XII do XV wieku; zob. też brygantyna (pancerz) w Wikipedii (czasem brygandyna)

(1.2) wojsk. klasa okrętów żaglowych, używanych w służbie czynnej od XVI do XIX wieku; zob. też brygantyna (żaglowiec) w Wikipedii

(1.3) żegl. typ ożaglowania, posiadający dwa maszty, niosący na przednim maszcie ożaglowanie rejowe, a na tylnym ożaglowanie skośne

(1.4) żegl. statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym; zob. też brygantyna (żaglowiec) w Wikipedii

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	brygantyna	brygantyny
dopełniacz	brygantyny	brygantyn
celownik	brygantynie	brygantynom
biernik	brygantynę	brygantyny
narzędnik	brygantyną	brygantynami
miejscownik	brygantynie	brygantynach
wołacz	brygantyno	brygantyny

przykłady:

(1.1) Brygantyny były używane w Europie i Azji.

(1.2) Po brygu brygantyna była najbardziej popularnym okrętem używanym przez korsarzy na Karaibach.

(1.3) Można powiedzieć, że brygantyna jest połączeniem brygu (tylko ożaglowanie rejowe) ze szkunerem (tylko ożaglowanie skośne).

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.4) szkunerbryg

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. brigantin ← wł. brigantino

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.4) brigantine
• bułgarski: (1.4) бригантина ż
• francuski: (1.4) brigantin m
• hiszpański: (1.4) bergantín m
• japoński: (1.4) ブリガンティン
• włoski: (1.4) brigantino m

źródła: