brugijczyk (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Brugii; osoba z tego miasta[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik brugijczyk brugijczycy dopełniacz brugijczyka brugijczyków celownik brugijczykowi brugijczykom biernik brugijczyka brugijczyków narzędnik brugijczykiem brugijczykami miejscownik brugijczyku brugijczykach wołacz brugijczyku brugijczycy - przykłady:
- (1.1) R. Mols uważa, że J. Toussaert był zbyt oszczędny, gdy chodzi o wyliczenie łyków wina, które przeciętny brugijczyk XV wieku mógł skonsumować[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Brugia ż
- forma żeńska brugijka ż
- przym. brugijski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) Bruggčan m
- źródła:
- ↑ Jan Grzenia, Słownik nazw geograficznych z odmianą i wyrazami pochodnymi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15609-1, s. 50.
- ↑ Jean Delumeau, Reformy chrześcijaństwa w XVI i XVII w. Katolicyzm między Lutrem a Wolterem, s.169, przełożył Paweł Kłoczkowski, Instytut Wydawniczy Pax, 1986.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.