bozuk (język turecki)

wymowa:

IPA: [boˈzuk]

​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niesprawny, uszkodzony, zepsuty, zniekształcony

rzeczownik

(2.1) pot. drobne

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(2.1) bozuk para

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bozukluk

czas. bozmak, bozulmak

przym. bozulmuş

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: