bout (język angielski)
bout (1.1)
bout (1.2)
rzeczownik
- (1.1) walka (np. bokserska, zapaśnicza), pojedynek
- (1.2) mecz, spotkanie
- (1.3) sport. ofensywa (okres, kiedy drużyna jest w ataku)
- (1.4) przen. atak, napad (np. choroby, pracowitości)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) have a bout → stoczyć walkę
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
bout (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) koniec [1]
- (1.2) skraj [1]
- (1.3) kres [1]
- (1.4) kawałek, część [1]
- (1.5) mała rzecz [1]
- (1.6) okucie [1]
- (1.7) munsztuk [1]
- (1.8) takielunek
- odmiana:
- lp un bout, lm bouts
- przykłady:
- składnia:
- (1.3) à bout de → na skraju
- kolokacje:
- (1.1) bout de l'oreille • jusqu'au bout
- synonimy:
- (1.1) extrémité
- (1.3) fin, limite, terme
- (1.4) morceau, fragment
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- au bout du compte • bout à bout • de bout en bout • bruler la chandelle par les deux bouts • être à bout • ne pas être au bout de ses peines • être au bout du rouleau • tenir le bon bout • du bout des dents • du bout des lèvres • toucher du bout du doigt • savoir une chose sur le bout du doigt • venir à bout • avoir un mot sur le bout de la langue • montrer le bout de l’oreille • montrer le bout de son nez • ne pas voir plus loin que le bout de son nez • prendre une affaire par le bon bout • on ne sait par quel bout le prendre • le haut bout • le bas bout • à tout bout de champ • aux deux bouts de la terre • le bout du monde • bout de fleuret • bâton à deux bouts • bouts de table • économie de bouts de chandelle • joindre les deux bouts • d’un bout à l’autre • filer un câble par bout • bout au vent
- etymologia:
- celt. bod
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.