bonifraterka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rel. zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu założonego przez św. Jana Bożego
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bonifraterka bonifraterki dopełniacz bonifraterki bonifraterek celownik bonifraterce bonifraterkom biernik bonifraterkę bonifraterki narzędnik bonifraterką bonifraterkami miejscownik bonifraterce bonifraterkach wołacz bonifraterko bonifraterki - przykłady:
- (1.1) Tą bonifraterką interesowały się niemieckie władze okupacyjne.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) klasztor / kościół / szpital Bonifraterek[1]
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zakonnica, osoba konsekrowana
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma męska bonifrater m
- przym. bonifraterski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. bonifrater + -ka < łac. bonus + frater
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ W nazwach wielowyrazowych używamy wielkiej litery; zobacz też: Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 156.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.