bonawenturianizm (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) teol. hist. doktryna teologiczna Bonawentury z Bagnoregio
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bonawenturianizm bonawenturianizmy dopełniacz bonawenturianizmu bonawenturianizmów celownik bonawenturianizmowi bonawenturianizmom biernik bonawenturianizm bonawenturianizmy narzędnik bonawenturianizmem bonawenturianizmami miejscownik bonawenturianizmie[1] bonawenturianizmach wołacz bonawenturianizmie[1] bonawenturianizmy - przykłady:
- (1.1) W jego poglądach panował czysty bonawenturianizm[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bonawentura m
- przym. bonawenturiański
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Bonawentura + -anizm; od imienia Bonawentury z Bagnoregio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) bonaventurianesimo m
- źródła:
- 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
- ↑ www.eduteka.pl
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.