bombardon (język polski)
bombardon (1.1)
- wymowa:
- IPA: [bɔ̃mˈbardɔ̃n], AS: [bõmbardõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) muz. blaszany instrument dęty, aerofon ustnikowy, rodzaj tuby basowej, stosowany w wojskowych orkiestrach dętych; zob. też bombardon w Wikipedii
- (1.2) muz. niski głos stroikowy organów
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bombardon bombardony dopełniacz bombardonu bombardonów celownik bombardonowi bombardonom biernik bombardon bombardony narzędnik bombardonem bombardonami miejscownik bombardonie bombardonach wołacz bombardonie bombardony - przykłady:
- (1.1) W trzecim szeregu szedł muzyk z bombardonem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) grać na bombardonie
- synonimy:
- (1.1) sakshorn basowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. bombardierski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
- tłumaczenia:
- źródła:
bombardon (interlingua)
bombardon (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) muz. bombardon
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.