bojówkarz (język polski)
bojówkarze (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) polit. członek bojówki[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bojówkarz bojówkarze dopełniacz bojówkarza bojówkarzy celownik bojówkarzowi bojówkarzom biernik bojówkarza bojówkarzy narzędnik bojówkarzem bojówkarzami miejscownik bojówkarzu bojówkarzach wołacz bojówkarzu bojówkarze - przykłady:
- (1.1) Obu schwytanym zakładnikom bojówkarze obcięli głowy[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) anarchistyczny / lewacki / ultraprawicowy / falangistowski / faszystowski / neonazistowski / reżimowy / uzbrojony bojówkarz • bojówkarz ETA / ONR / ND / SA / Hezbollahu / Hamasu
- synonimy:
- (1.1) pałkarz[3]
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) bojownik
- hiponimy:
- (1.1) hunwejbin
- holonimy:
- (1.1) bojówka
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bojówka ż, bój m, bojowiec m, bojownik m, bojowniczka ż, bojownica ż, bojówki nmos, bojowość ż, bojowanie n
- forma żeńska bojówkarka ż
- czas. bojować ndk.
- przym. bojówkarski, bojowy, bojowniczy
- przysł. bojowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) militante m
- źródła:
- ↑
Hasło „bojówkarz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Polityka, nr 07.03, Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.