bobik (język polski)

bobik (1.3)
- wymowa:
- IPA: [ˈbɔbʲik], AS: [bobʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od: bób
- (1.2) bot. Vicia fabia equina, odmiana bobu, mająca drobniejsze nasiona
- (1.3) kulin. nasiono bobiku (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej
- odmiana:
- przykłady:
- (1.2) Do głównych surowców wysokobiałkowych pochodzenia roślinnego zaliczamy rzepak i strączkowe gruboziarniste: bobik, łubin, groch[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bobek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bób m, bobek m
- czas. bobkować
- przym. bobowy, bobkowy, bobikowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: bób
- źródła:
- ↑ Maria Osek, Rzepak i bobik jako krajowe źródło białka w żywieniu świń, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.