rzepak (język polski)
rzepak (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈʒɛpak], AS: [žepak]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. roln. roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną; zob. też rzepak w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rzepak rzepaki dopełniacz rzepaku rzepaków celownik rzepakowi rzepakom biernik rzepak rzepaki narzędnik rzepakiem rzepakami miejscownik rzepaku rzepakach wołacz rzepaku rzepaki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) siew rzepaku
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) rzepak jary / ozimy
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rzepa ż
- przym. rzepakowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zwykle w lp
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) rape, colza
- baskijski: (1.1) koltza
- czeski: (1.1) řepka ż
- duński: (1.1) raps w
- fiński: (1.1) rapsi
- galicyjski: (1.1) colza ż
- hiszpański: (1.1) colza ż
- norweski (bokmål): (1.1) raps m
- norweski (nynorsk): (1.1) raps m
- nowogrecki: (1.1) ελαιοκράμβη ż
- portugalski: (1.1) colza ż
- szwedzki: (1.1) raps w
- ukraiński: (1.1) ріпак m
- wilamowski: (1.1) rips m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.