blud (język angielski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
zaimek osobowy
rzeczownik policzalny
- (2.1) bryt. slang. stary (poufałe odniesienie do przyjaciela)
rzeczownik niepoliczalny
- (3.1) daw. krew
- odmiana:
- (1.1-2) nieodm.
- (2.1) lp blud; lm bluds
- (3.1) lp blud; blm
- przykłady:
- (1.1) Blud was lost. → Gostek pogubił się.
- (1.1) What’s blud tryna say here → Co on próbuje tu powiedzieć
- (1.2) What is wrong with blud? → Co z nim jest nie tak?
- (2.1) I heard your mixtape, blud it was garbage. → Słuchałem twojego mikstejpa, stary, to było dno.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) he
- (1.2) him
- (2.1) man
- (3.1) blood
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
blud (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) błąd, pomyłka
- (1.2) herezja
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik blud bludy dopełniacz bludu bludů celownik bludu bludům biernik blud bludy wołacz blude bludy miejscownik bludu bludech narzędnik bludem bludy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. bludný
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.