blondyn (język polski)
blondyni (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈblɔ̃ndɨ̃n], AS: [blõndỹn], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mężczyzna mający włosy koloru blond
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik blondyn blondyni dopełniacz blondyna blondynów celownik blondynowi blondynom biernik blondyna blondynów narzędnik blondynem blondynami miejscownik blondynie blondynach wołacz blondynie blondyni - przykłady:
- (1.1) Kim jest ten przystojny blondyn obok Pawła?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) żart. blondas
- antonimy:
- (1.1) brunet
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. blond m, blondi ż
- przym. blond
- związki frazeologiczne:
- świński blondyn
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) blond, blonde
- arabski: (1.1) أشقر
- białoruski: (1.1) бландзін m, бялявы m
- bułgarski: (1.1) блондин m
- czeski: (1.1) blondýn, pot. blonďák
- esperanto: (1.1) blondulo
- hiszpański: (1.1) rubio m
- interlingua: (1.1) blonde
- karpatorusiński: (1.1) блондін m
- łotewski: (1.1) blondīns m
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- rosyjski: (1.1) блондин m
- słowacki: (1.1) blondín
- słoweński: (1.1) blondin m
- ukraiński: (1.1) блондин m, білявий m
- włoski: (1.1) biondo m
- źródła:
blondyn (język wilamowski)
.jpg.webp)
blondyn (1.1)
blondyn (1.2)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.