biga (język polski)
biga (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈbʲiɡa], AS: [bʹiga], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hist. w starożytnym Rzymie wóz dwukołowy, zaprzężony w dwa konie; zob. też biga (wóz) w Wikipedii
- (1.2) poligr. element wykrojnika służący do wytłaczania linii zgięcia papieru; zob. też biga (poligrafia) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik biga bigi dopełniacz bigi big celownik bidze bigom biernik bigę bigi narzędnik bigą bigami miejscownik bidze bigach wołacz bigo bigi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rydwan
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.2) rzecz. bigowanie n, antybiga ż
- (1.2) czas. bigować ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. bigae → para koni, wóz dwukonny
- (1.2) niem. Biege → zgięcie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
biga (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) zool. cielica (około dwóch lat życia)[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bigantxa
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „biga” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.