biegła (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈbʲjɛɡwa], AS: [bʹi ̯egu̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) praw. ekspertka powoływana przez sąd, mająca wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiająca zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy
przymiotnik, forma fleksyjna
- (2.1) ż lp od: biegły
czasownik, forma fleksyjna
- (3.1) 3. os. lp, ż, przesz. od: biec
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik biegła biegłe dopełniacz biegłej biegłych celownik biegłej biegłym biernik biegłą biegłe narzędnik biegłą biegłymi miejscownik biegłej biegłych wołacz biegła biegłe - przykłady:
- (1.1) Po katastrofie w elektrowni sąd powołał biegłą z dziedziny fizyki jądrowej.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. biegły
- rzecz. biegły mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) forma żeńska od: biegły
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: biegły
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.