bezużyteczny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ], AS: [bezužytečny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, z którego nie ma żadnego użytku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Grzebień bez zębów jest bezużyteczny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezwartościowy, nieużyteczny, nieprzydatny, zbędny, zbyteczny
antonimy:
(1.1) przydatny, użyteczny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezużyteczność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.