bespucken (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [bəˈʃpʊkn̩]

​ ​

znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) opluwać, opluć

odmiana:

(1.1)^[1] bespuck|en (bespuckt), bespuckte, bespuckt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Bespucken n

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. be- + spucken

uwagi:

zobacz też: spucken • anspucken • ausspucken • bespucken • herunterspucken • hinspucken

źródła: