berbeć (język polski)
berbeć (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈbɛrbɛʨ̑], AS: [berbeć]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) pot. małe dziecko
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik berbeć berbecie dopełniacz berbecia berbeci / berbeciów[1] celownik berbeciowi berbeciom biernik berbecia berbecie narzędnik berbeciem berbeciami miejscownik berbeciu berbeciach wołacz berbeciu berbecie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) malec, bąk, szkrab, fąfel
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Wiedza Powszechna, Warszawa 1997, ISBN 978-83-214-1375-4.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.