benzen (język polski)
benzen (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈbɛ̃w̃zɛ̃n], AS: [bẽũ̯zẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny; zob. też benzen w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik benzen benzeny dopełniacz benzenu benzenów celownik benzenowi benzenom biernik benzen benzeny narzędnik benzenem benzenami miejscownik benzenie benzenach wołacz benzenie benzeny - przykłady:
- (1.1) Na kolokwium mieliśmy opisać otrzymywanie dwumetylobenzenu z benzenu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) benzol
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. benzenowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) benzene
- białoruski: (1.1) бензол
- bośniacki: (1.1) benzen
- bułgarski: (1.1) бензен m, бензол m
- czeski: (1.1) benzen m
- francuski: (1.1) benzène m
- hiszpański: (1.1) benceno m
- kataloński: (1.1) benzè m
- łaciński: (1.1) benzenum
- macedoński: (1.1) бензен m
- niderlandzki: (1.1) benzeen
- niemiecki: (1.1) Benzol n
- nowogrecki: (1.1) βενζόλιο n
- portugalski: (1.1) benzeno m
- rosyjski: (1.1) бензол m
- rumuński: (1.1) benzen m
- słowacki: (1.1) benzén m
- słoweński: (1.1) benzén m
- szwedzki: (1.1) bensen
- turecki: (1.1) benzen
- ukraiński: (1.1) бензол m
- węgierski: (1.1) benzol
- włoski: (1.1) benzene m, benzolo m
- źródła:
benzen (język bośniacki)
benzen (1.1)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. benzen
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
benzen (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) chem. benzen
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik benzen benzeny dopełniacz benzenu benzenů celownik benzenu benzenům biernik benzen benzeny wołacz benzene benzeny miejscownik benzenu benzenech narzędnik benzenem benzeny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. benzenový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
benzen (język turecki)
benzen (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) chem. benzen
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.