bemol (język polski)

bemol (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈbɛ̃mɔl], AS: [bmol], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. znak graficzny obniżający nutę o półton; zob. też bemol w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Aby obniżyć dźwięk o półton, wystarczy dopisać do niego bemol, jeśli chcemy o tę samą wysokość podwyższyć dźwięk, używamy krzyżyka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) symbol.
antonimy:
(1.1) krzyżyk
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. bemolle[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 17.

bemol (język baskijski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. bemol
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bemol bikoitz → podwójny bemol
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bemol (język hiszpański)

wymowa:
IPA: [be.'mol]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. bemol
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) doble bemol → podwójny bemol
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
tener bemoles / tener tres bemoles → mieć charakter, mieć jaja
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.