beeper (język polski)
- wymowa:
- (spolszczona) ‹biper›, IPA: [ˈbʲipɛr], AS: [bʹiper], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) elektron. brzęczyk
- (1.2) telekom. pager
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik beeper beepery dopełniacz beepera beeperów celownik beeperowi beeperom biernik beeper beepery narzędnik beeperem beeperami miejscownik beeperze beeperach wołacz beeperze beepery - przykłady:
- (1.1) Spod kanapy usłyszeliśmy sygnał beepera.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) buzzer
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. beeper < ang. beep + -er
- uwagi:
- (1.1) inna pisownia biper
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beeper
- źródła:
beeper (język angielski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
- (1.1) elektron. brzęczyk (coś, co wytwarza dźwięki biiip)
- (1.2) telekom. pager
- odmiana:
- (1.1-2) lp beeper; lm beepers
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) buzzer
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. beep
- czas. beep
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. beep + -er
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.