bedingen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: /bədɪŋgən/
-
- znaczenia:
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony
- (1.1) powodować, spowodować
- (1.2) wymagać
czasownik mocny, nierozdzielnie złożony
- (2.1) ustanawiać jako warunek, ustanowić jako warunek
- odmiana:
- (1.1-2)[1] bedingen (bedingt), bedingte, bedingt (haben)
- (2.1)[1] bedingen (bedingt), bedang, bedungen (haben)
- przykłady:
- składnia:
- (2.1) sich bedingen
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bedingen n, Bedingung ż, Bedingnis n
- przym. bedingt
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: dingen • abdingen • ausdingen • bedingen • verdingen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.