bec (język francuski)

bec (1.1)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. dziób[1]
- (1.2) pot. usta, gęba[2]
- odmiana:
- lp bec; lm becs
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Antoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 17, PB 2793/70.
- ↑ Dictionnaire de la langue française sur linternaute.com.
bec (język rumuński)

bec (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
bec (język staroirlandzki)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mały
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz staroirlandzki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.