beatyfikować (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) rel. oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Kościół beatyfikuje po wcześniejszym przeprowadzeniu procesu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. beatyfikacja ż, beatyfikowanie n, Beata ż
przym. beatyfikacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. beatificare, utworzone od łac. beatus, a to od łac. beare
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.