bdelion (język polski)
bdelium (1.1)
bdelium (1.2)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. daw. gatunek drzewa Commiphora africana[1][2][3]
- (1.2) bot. daw. żywica bdelionu (1.1)[2][3]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bdelion bdeliony dopełniacz bdelionu bdelionów celownik bdelionowi bdelionom biernik bdelion bdeliony narzędnik bdelionem bdelionami miejscownik bdelionie bdelionach wołacz bdelionie bdeliony - przykłady:
- (1.2) Ta, która płynie około ziemi Hewilath, gdzie się rodzi złoto; a złoto tej ziemi jest najlepsze; i tam też znajdują bdelion i kamień onychin[4].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1-2) bdelium, st.pol. bdelijum
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. bdellium < gr. βδέλλιον
- uwagi:
- tłumaczenia:
- zobacz listę tłumaczeń w haśle: bdelium
- źródła:
- ↑
Hasło „Commiphora africana” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia. - 1 2 Hasło „bdelion” w: Elektroniczny słownik języka polskiego XVII i XVIII wieku, red. Włodzimierz Gruszczyński, Instytut Języka Polskiego PAN, Warszawa.
- 1 2 Rośliny biblijne. Leksykon, Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, Kraków, 2011.
- ↑ Jan Maria Michał Kowalski, Pismo Święte Starego Testamentu czyli Zakon Mojżeszowy i Prorocy (Biblia Kowalskiego, 1923, Płock, s. 23).
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.