bawialnia (język polski)
- wymowa:
- IPA: [baˈvʲjalʲɲa], AS: [bavʹi ̯alʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• -ni…• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. duży pokój przeznaczony do wspólnego przebywania w nim domowników oraz do przyjmowania gości, salon
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bawialnia bawialnie dopełniacz bawialni bawialni / bawialń[1] celownik bawialni bawialniom biernik bawialnię bawialnie narzędnik bawialnią bawialniami miejscownik bawialni bawialniach wołacz bawialnio bawialnie - przykłady:
- (1.1) Mieszkanie składało się z dwóch sypialni, kuchni, łazienki i obszernej bawialni.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) salon
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. bawić
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. bawić + -alnia
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) living room
- białoruski: (1.1) гасціная ż
- źródła:
- ↑
Hasło „bawialnia” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.