bastonada (język polski)
bastonada (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌbastɔ̃ˈnada], AS: [bastõnada], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rzad. kara bicia kijami w pięty lub w plecy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bastonada bastonady dopełniacz bastonady bastonad celownik bastonadzie bastonadom biernik bastonadę bastonady narzędnik bastonadą bastonadami miejscownik bastonadzie bastonadach wołacz bastonado bastonady - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. bastonnade[2] → bicie kijami
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bastinado
- baskijski: (1.1) bastonada
- francuski: (1.1) bastonnade ż
- hiszpański: (1.1) bastonada ż
- źródła:
- ↑
Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916. - ↑ Hasło „bastonada” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
bastonada (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) bastonada, kara cielesna
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. baston
- czas. bastonar
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.