baleron (język polski)
baleron (1.1)
- wymowa:
- IPA: [baˈlɛrɔ̃n], AS: [balerõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) spoż. kulin. rodzaj wędzonej lub gotowanej wędliny z peklowanej karkówki bez kości, w osłonce naturalnej lub sztucznej; zob. też baleron w Wikipedii
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) pot. ktoś otyły[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik baleron balerony dopełniacz baleronu baleronów celownik baleronowi baleronom biernik baleron balerony narzędnik baleronem baleronami miejscownik baleronie baleronach wołacz baleronie balerony - przykłady:
- (1.1) Zjadłbym kanapkę z baleronem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) karkówka, wędlina
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. Ballen + rolle → wałek z brzuścami[2] lub franc.[3]
- (2.1) od (1.1)
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gammon
- źródła:
- ↑ Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 222.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 30.
- ↑ Maciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie III, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 17.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.