baiulatorius (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przenośny[1]
- odmiana:
- (1) baiulatorius, ~a, ~um
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) baiulatoria sella → krzesło przenośne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. baiulo
- rzecz. bajulus m, baiula ż, baiulator m, baiulus m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. baiulator + -ius < łac. baiulo → dźwigać, wlec
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 65.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.