bagaż (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈbaɡaʃ], AS: [bagaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zapakowane przedmioty zabierane w podróż
(1.2) przen. doświadczenia, wspomnienia gromadzone w czasie życia
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Poproszono mnie o oddanie bagażu do sprawdzenia.
(1.2) Mój znajomy wlecze za sobą ogromny bagaż doświadczeń.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bagaż podręczny / rejestrowany • ciężki / duży / zagubiony bagaż • nadać / odebrać / zgubić / kontrolować / przeszukiwać / ważyć / pakować bagaż • czekać na bagaż • sztuka / sztuki / odbiór / nadanie bagażu
synonimy:
(1.1) ekwipunek, ładunek, walizki
(1.2) ciężar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bagażówka ż, bagażnik m, bagażowy mos, bagażownia ż, nadbagaż mrz, bagażowe n
przym. bagażowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. bagage < franc. baguer → objuczać, franc. bagues → juki[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „bagaż” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

bagaż (wenedyk)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bagaż
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.