babinka (język polski)
babinka (1.2)
- wymowa:
- IPA: [baˈbʲĩnka], AS: [babʹĩnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zdrobn. babina; stara kobieta, staruszka
- (1.2) daw. bot. babiana[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik babinka babinki dopełniacz babinki babinek celownik babince babinkom biernik babinkę babinki narzędnik babinką babinkami miejscownik babince babinkach wołacz babinko babinki - przykłady:
- (1.1) Na ławeczce przy wejściu na cmentarz siedziała babinka w chustce na głowie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) poczciwa babinka, schorowana babinka
- synonimy:
- (1.1) staruszka, starowinka, babcia
- (1.2) współcz. babiana
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) roślina
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. baba ż, babina ż
- przym. babi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: babiana
- źródła:
- ↑ Erazm Majewski, Słownik nazwisk zoologicznych i botanicznych polskich, zawierający ludowe i naukowe nazwy i synonimy polskie używane dla zwierząt i roślin od XV-go wieku aż do chwili obecnej, t. I, Warszawa 1891, s. 6.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.