błędny rycerz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈbwɛ̃ndnɨ ˈrɨʦ̑ɛʃ], AS: [bu̯ẽndny ryceš], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) średniowieczny rycerz wędrujący w poszukiwaniu niezwykłych przygód; najczęściej bronił pokrzywdzonych na cześć wybranki swego serca; zob. też błędny rycerz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) związek zgody;
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik błędny rycerz błędni rycerze dopełniacz błędnego rycerza błędnych rycerzy celownik błędnemu rycerzowi błędnym rycerzom biernik błędnego rycerza błędnych rycerzy narzędnik błędnym rycerzem błędnymi rycerzami miejscownik błędnym rycerzu błędnych rycerzach wołacz błędny rycerzu błędni rycerze - przykłady:
- (1.1) Pewien szlachcic z Krakowa postanowił zostać błędnym rycerzem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) błędny po staropolsku oznacza błądzący[1]
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) knight errant
- czeski: (1.1) bludný rytíř m
- esperanto: (1.1) vaganta kavaliro, migranta kavaliro, Donkiĥoto
- niemiecki: (1.1) fahrender Ritter m
- rosyjski: (1.1) странствующий рыцарь m
- włoski: (1.1) cavaliere errante m
- źródła:
- ↑ Hasło „błędny (almanach)” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1994, ISBN 83-214-0839-7, s. 658.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.