aromat (język polski)
- wymowa:
- IPA: [aˈrɔ̃mat], AS: [arõmat], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zapach sprawiający przyjemność
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik aromat aromaty dopełniacz aromatu aromatów celownik aromatowi aromatom biernik aromat aromaty narzędnik aromatem aromatami miejscownik aromacie aromatach wołacz aromacie aromaty - przykłady:
- (1.1) W całości gałka muszkatołowa trzyma się długo, a sproszkowana szybko traci swój specyficzny aromat.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) woń, zapach
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. aromatyzacja ż, aromatyzowanie n, aromacik mrz
- czas. aromatyzować ndk.
- przym. aromatyczny, aromatowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. arōma, -ătis → przyprawa < gr. ἄρωμα (árōma) → przyprawa, aromatyczne ziele
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) aroma, flavour
- białoruski: (1.1) водар m, духмянасць ż
- bułgarski: (1.1) аромат m
- czeski: (1.1) aroma n
- esperanto: (1.1) aromo
- hiszpański: (1.1) aroma m
- łotewski: (1.1) aromāts m
- nowogrecki: (1.1) άρωμα n
- rosyjski: (1.1) аромат m
- rumuński: (1.1) aromă ż
- słowacki: (1.1) aróma ż
- słoweński: (1.1) aroma ż
- szwedzki: (1.1) arom w
- ukraiński: (1.1) аромат m
- węgierski: (1.1) aroma
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.