anoreksja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌãnɔˈrɛksʲja], AS: [ãnoreksʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia; zob. też jadłowstręt psychiczny w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik anoreksja dopełniacz anoreksji celownik anoreksji biernik anoreksję narzędnik anoreksją miejscownik anoreksji wołacz anoreksjo - przykłady:
- (1.1) Zdaniem autorki teoria ta wyjaśnia dlaczego tradycyjna psychoterapia jest tak nieskuteczna w przypadku leczenia anoreksji[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) jadłowstręt
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. anorektyczka ż, anorektyk m
- przym. anorektyczny
- przysł. anorektycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ἀν- + ὄρεξις (an- + óreksis) → bez + apetyt[2]
- uwagi:
- por. bigoreksja
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) anorexia
- baskijski: (1.1) anorexia
- białoruski: (1.1) анарэксія ż
- bułgarski: (1.1) анорексия ż
- czeski: (1.1) anorexie ż
- duński: (1.1) anoreksi w
- francuski: (1.1) anorexie ż
- galicyjski: (1.1) anorexia ż
- hiszpański: (1.1) anorexia ż
- niderlandzki: (1.1) anorexie ż
- niemiecki: (1.1) Anorexie ż
- norweski (bokmål): (1.1) anoreksi m
- norweski (nynorsk): (1.1) anoreksi m
- nowogrecki: (1.1) ανορεξία ż, ανορεξιά ż
- portugalski: (1.1) anorexia ż
- rosyjski: (1.1) анорексия ż
- szwedzki: (1.1) anorexi w
- węgierski: (1.1) anorexia
- włoski: (1.1) anoressia ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.