ankel (język duński)
en ankel (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) anat. kostka (u nogi)
- odmiana:
- (1.1) en ankel, ankelen/anklen, ankler, anklerne
- przykłady:
- (1.1) Jeg kan ikke spille fodbold på grund af en forstuvet ankel. → Nie mogę grać w piłkę z powodu zwichniętej kostki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ankelled n, fodled n
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: części ciała w języku duńskim
- źródła:
ankel (język norweski (bokmål))
en ankel (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
ankel (język szwedzki)
en ankel (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) anat. kostka (zgrubienie na kości nad stopą)[1]
- (1.2) anat. kostka (połączenie stawowe stopy z golenią)[1]
- odmiana:
- (1) en ankel, ankeln, anklar, anklarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) lera upp till anklarna → błoto po kostki
- synonimy:
- (1.1) fotknöl
- (1.2) vrist
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) fot
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- złożenie przymiotnikowe ankellång
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2
Hasło „ankel” w: Svensk ordbok (SO), Svenska Akademien.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.