anfechtbar (język niemiecki)
- wymowa:
-
- IPA: [ˈanˌfɛçtbaːɐ̯]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) podważalny, sporny
- (1.2) praw. zaskarżalny
- odmiana:
- (1.1-2)
(zob. deklinacja przymiotnikowa) liczba pojedyncza liczba mnoga przypadek deklinacja m ż n m ż n Nom. słaba
mieszana
mocnader anfechtbare
ein anfechtbarer
anfechtbarerdie anfechtbare
eine anfechtbare
anfechtbaredas anfechtbare
ein anfechtbares
anfechtbaresdie anfechtbaren
anfechtbaren
anfechtbareGen. słaba
mieszana
mocnades anfechtbaren
eines anfechtbaren
anfechtbarender anfechtbaren
einer anfechtbaren
anfechtbarerdes anfechtbaren
eines anfechtbaren
anfechtbarender anfechtbaren
anfechtbaren
anfechtbarerDat. słaba
mieszana
mocnadem anfechtbaren
einem anfechtbaren
anfechtbaremder anfechtbaren
einer anfechtbaren
anfechtbarerdem anfechtbaren
einem anfechtbaren
anfechtbaremden anfechtbaren
anfechtbaren
anfechtbarenAkk. słaba
mieszana
mocnaden anfechtbaren
einen anfechtbaren
anfechtbarendie anfechtbare
eine anfechtbare
anfechtbaredas anfechtbare
ein anfechtbares
anfechtbaresdie anfechtbaren
anfechtbaren
anfechtbare - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Anfechtbarkeit ż
- czas. anfechten
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.