alteracja (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. irytacja, niepokój[1], zdenerwowanie
(1.2) daw. sfałszowanie aktu prawnego[1]
(1.3) muz. podwyższenie lub obniżenie dźwięku należącego do skali lub akordu
odmiana:
przykłady:
(1.1) Aż nareszcie, kiedy już panią Madejową zupełna miała chwycić alteracja, drzwi stuknęły ociężale, do gospody wszedł Dziurbacki[2].
(1.1) O mościwi mi panowie! W istnej błąka alteracji moich wdzięków przedsięwzięcie, że was tylu w tym momencie rzuca splendor na mój domek![3]
składnia:
kolokacje:
(1.3) dźwięk alterowany • akord alterowany
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. alteratio[1]
uwagi:
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: zdenerwowanie
  • angielski: (1.3) alteration
  • czeski: (1.3) alterace ż
  • francuski: (1.3) altération ż
  • niemiecki: (1.3) Alteration ż, Alterierung ż
  • włoski: (1.3) alterazione ż
źródła:
  1. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „alteracja” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ Wacław Gąsiorowski, Bem. Powieść historyczna z XIX w., Dom Książki Polskiej, Warszawa 1927.
  3. ↑ Włodzimierz Wolski, Halka, akt I, scena 6.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.