ai̯t (język połabski)

wymowa:

znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) iść^[1]

(1.2) ai̯di-să → idzie, powodzi się^[1]

(1.3) ai̯dai̯-să → niech idzie, niech się powodzi^[1]

odmiana:

(1.1) 1 os. lp ter. ai̯dą

(1.1) 3 os. lp ter. ai̯dĕ

(1.1) 2 os. lp rozk. ai̯d

(1.1) 3 os. lp rozk. ai̯d

przykłady:

(1.1) Ja, jo-că ai̯t vå vågărd^[1]. → Tak, chcę iść do ogrodu.

(1.1) Jo cą ai̯t kå büzĕ dai̯sko^[1]. → Chcę iść do komunii świętej.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ai̯t dånau̯ → wejść • ai̯dĕ dånau̯ → wchodzi • ai̯dĕ del → odchodzi • ai̯dĕ vånai̯/vånau̯ → wychodzi • ai̯dĕ våkårst → obchodzi

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. *jьti

por. st.pol. ić, słowiń. jḯc, dłuż. hyś, głuż. hić

uwagi:

źródła: