ahistoryzm (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌaxʲiˈstɔrɨsm̥], AS: [aχʹistorysm̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• akc. pob.,
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) książk. interpretacja zdarzeń społecznych i kulturalnych pomijająca warunki i kontekst rozwoju historycznego
- (1.2) pot. niechęć do nauk historycznych[1]
- odmiana:
- (1.1-2) blm,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ahistoryzm ahistoryzmy dopełniacz ahistoryzmu ahistoryzmów celownik ahistoryzmowi ahistoryzmom biernik ahistoryzm ahistoryzmy narzędnik ahistoryzmem ahistoryzmami miejscownik ahistoryzmie[uwaga 1] ahistoryzmach wołacz ahistoryzmie[uwaga 1] ahistoryzmy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ahistorycyzm; rzad. antyhistorycyzm, antyhistoryzm
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. historia ż, ahistorycyzm mrz, ahistoryczność ż
- przym. ahistoryczny
- przysł. ahistorycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. a- + historyzm
- uwagi:
- tłumaczenia:
- ukraiński: (1.1) антиісторизм m
- źródła:
- ↑ Hasło „ahistoryzm” w: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, t. 1, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5, s. 131.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.