adolescencja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wiek młodzieńczy[1][2]; zob. też dojrzewanie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm[1],
przypadek liczba pojedyncza mianownik adolescencja dopełniacz adolescencji celownik adolescencji biernik adolescencję narzędnik adolescencją miejscownik adolescencji wołacz adolescencjo - przykłady:
- (1.1) Na studia idą ludzie najczęściej dziewiętnastoletni, czyli będący w okresie późnej adolescencji[3].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dojrzewanie, dorastanie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. adolescent mos
- przym. adolescencyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. adolescentia[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2 3
Hasło „adolescencja” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „adolescencja” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Edward Nęcka, Człowiek - umysł - maszyna : rozmowy o twórczości i inteligencji, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.