adiutantura (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) urząd, stanowisko, miejsce pracy adiutanta[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik adiutantura adiutantury dopełniacz adiutantury adiutantur celownik adiutanturze adiutanturom biernik adiutanturę adiutantury narzędnik adiutanturą adiutanturami miejscownik adiutanturze adiutanturach wołacz adiutanturo adiutantury - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. adiutancik mos, adiutant mos, adiutantka ż, adiutantostwo n, adiutantowanie n
- czas. adiutantować ndk.
- przym. adiutancki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „adiutantura” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.