adiutancki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany ze stanowiskiem adiutanta
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik adiutancki adiutancka adiutanckie adiutanccy adiutanckie dopełniacz adiutanckiego adiutanckiej adiutanckiego adiutanckich celownik adiutanckiemu adiutanckiej adiutanckiemu adiutanckim biernik adiutanckiego adiutancki adiutancką adiutanckie adiutanckich adiutanckie narzędnik adiutanckim adiutancką adiutanckim adiutanckimi miejscownik adiutanckim adiutanckiej adiutanckim adiutanckich wołacz adiutancki adiutancka adiutanckie adiutanccy adiutanckie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. adiutantka ż, adiutantostwo n, adiutancik mos, adiutant mos, adiutantowanie n, adiutantura ż
- czas. adiutantować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) ад'ютанцкі
- bułgarski: (1.1) адютантски
- czeski: (1.1) adjutantský
- niemiecki: (1.1) w złożeniach Adjutanten-
- rosyjski: (1.1) адъютантский
- ukraiński: (1.1) ад'ютантський
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.