adaptator (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌadapˈtatɔr], AS: [adaptator], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba dokonująca adaptacji
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mój kolega był zdolnym adaptatorem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. adaptatorka ż, adaptacja ż, adaptowanie n
czas. adaptować
przym. adaptatorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. adaptatio → przystosowanie[1], łac. adaptareprzystosowywać[1]
uwagi:
tłumaczenia:
  • włoski: (1.1) riduttore m
źródła:
  1. 1 2 Andrzej Markowski, Radosław Pawelec, Kieszonkowy słownik wyrazów obcych, Langenscheidt, Warszawa 2007, ISBN 9788374763387, s. 3.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.