abituria (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌabʲiˈturʲja], AS: [abʹiturʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) daw. rzad. świadectwo dojrzałości, matura[1][2][3]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik abituria abiturie dopełniacz abiturii abiturii celownik abiturii abituriom biernik abiturię abiturie narzędnik abiturią abituriami miejscownik abiturii abituriach wołacz abiturio abiturie - przykłady:
- (1.1) Wszyscy uczniowie otrzymali abiturię.
- (1.1) (…) kredytów za religię nie wlicza się do ogólnej liczby 160 kredytów, wymaganych do abiturii[4].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) matura
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. abiturientka ż, abiturient mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- neologizm utworzony na bazie łac. abiturus → mający odejść[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: matura
- źródła:
- 1 2
Hasło „abiturja” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I: A-G, Warszawa 1900–1927, s. 2. - ↑ Hasło „abituria” w: Elżbieta Skorupska-Raczyńska, Dziewiętnastowieczne latynizmy progresywne w polszczyźnie XX wieku, s. 102.
- ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa, Etymologia, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1998, ISBN 8302066958, s. 12.
- ↑ Kolegium Związku Narodowego Polskiego. Wydział Akademicki. Katalog 1918‒1919. Sprawozdanie 1917‒1918, Korporacya Szkolna Z. N. P., Cambridge Springs, Pennsylvania 1918, s. 53. Ortografia uwspółcześniona.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.