abakus (język polski)
abakus (1.1)
abakus (1.2)
- wymowa:
- IPA: [aˈbakus], AS: [abakus],
- podział przy przenoszeniu wyrazu: a•ba•kus[1]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) archit. kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny; zob. też abakus (architektura) w Wikipedii
- (1.2) przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł; zob. też abakus (liczydło) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik abakus abakusy dopełniacz abakusa abakusów celownik abakusowi abakusom biernik abakus abakusy narzędnik abakusem abakusami miejscownik abakusie abakusach wołacz abakusie abakusy - przykłady:
- (1.1) Na abakusie spoczywa najniższa część belkowania, czyli architraw[2].
- (1.2) Pierwszym abakusem była prawdopodobnie taca pokryta piaskiem, na której urzędnik liczył odciski palców[3].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) tabliczka Pitagorasa, war. abak
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) liczydło
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) głowica
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. abakusowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. abacus < gr. ἄβαξ (ábaks)[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) abacus; (1.2) abacus
- arabski: (1.2) أباكوس
- baskijski: (1.1) abako; (1.2) abako
- białoruski: (1.1) абак m
- bułgarski: (1.1) абак m; (1.2) абак m
- duński: (1.1) abacus; (1.2) abacus
- esperanto: (1.1) abako; (1.2) abako
- fiński: (1.1) abakus; (1.2) helmitaulu
- francuski: (1.1) abaque m; (1.2) abaque m
- hiszpański: (1.1) ábaco m; (1.2) ábaco m
- ido: (1.1) abako; (1.2) abako
- interlingua: (1.2) abaco
- islandzki: (1.2) talnagrind ż, reiknigrind ż
- litewski: (1.1) abaks
- niderlandzki: (1.1) abacus; (1.2) abacus
- niemiecki: (1.1) Abacus m; (1.2) Abacus m
- nowogrecki: (1.1) άβακας m; (1.2) άβακας m
- rosyjski: (1.2) абак m
- słowacki: (1.1) abakus m; (1.2) abakus m
- szwedzki: (1.1) abakus; (1.2) abakus
- turecki: (1.2) abaküs
- włoski: (1.1) abaco m, abbaco m; (1.2) abaco m, abbaco m
- źródła:
abakus (język czeski)
abakus (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) abakus (liczydło)
- (1.2) archit. abakus
- (1.3) rel. kredencja
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik abak / abakus abaky dopełniacz abaku abaků celownik abaku abakům biernik abak / abakus abaky wołacz abaku abaky miejscownik abaku abacích narzędnik abakem abacích - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1-3) abak
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
abakus (język słowacki)
abakus (1.1)
abakus (1.2)
abakus (1.4)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) archit. abakus[1]
- (1.2) abakus, abak (liczydło)[1]
- (1.3) abakus – starożytny, czworokątny stół[1]
- (1.4) kośc. kredencja[1]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik abakus abakusy dopełniacz abakusu abakusov celownik abakusu abakusom biernik abakus abakusy miejscownik abakuse abakusoch narzędnik abakusom abakusmi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
abakus (język szwedzki)
abakus (1.2)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.