ałun (język polski)
ałun (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈawũn], AS: [au̯ũn], zjawiska fonetyczne: nazal.,
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu
- (1.2) chem. pot. ałun potasowy; zob. też ałun potasowy w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ałun ałuny dopełniacz ałunu ałunów celownik ałunowi ałunom biernik ałun ałuny narzędnik ałunem ałunami miejscownik ałunie ałunach wołacz ałunie ałuny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ałunowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. alun < łac. alumen[1][2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) alum
- białoruski: (1.1) галын m
- esperanto: (1.1) aluno
- górnołużycki: (1.1) alawn m
- interlingua: (1.1) alume
- niemiecki: (1.1) Alaun m
- rosyjski: (1.1) квасцы lm
- słowacki: (1.1) kamenec m
- szwedzki: (1.2) alun w
- węgierski: (1.1) timsó
- włoski: (1.1) allume m
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 25-26.
- ↑
Hasło „ałun” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.