Wolin (język polski)
ratusz w Wolinie (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈvɔlʲĩn], AS: [volʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. wyspa na Morzu Bałtyckim; zob. też Wolin (wyspa) w Wikipedii
- (1.2) geogr. miasto w Polsce; zob. też Wolin (miasto) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Wolin dopełniacz Wolina celownik Wolinowi biernik Wolin narzędnik Wolinem miejscownik Wolinie wołacz Wolinie - przykłady:
- (1.1) Po wojnie trzydziestoletniej tereny Międzyzdrojów i całą wyspę Wolin opanowali Szwedzi.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wolinianin m, wolinianka ż
- przym. woliński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- dawniej Julin[2], Wołyń[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ z Wikipedii
- ↑ Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski obejmujący dokumenta tak już drukowane, jak dotąd nie ogłoszone, sięgające do roku 1400, t.4, Poznań 1881 - Mapa Wielkopolski, autor Dr. T. Szulc
- ↑ Dołęga-Kozierowski, Stanisław ks. dr, Atlas Nazw Geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej, Poznań 1934
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.