Wawel (język polski)

Wawel (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈvavɛl], AS: [vavel] ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) hist. geogr. krakowskie wzgórze nad Wisłą z zabytkową zabudową zamkową; zob. też Wawel w Wikipedii
(1.2) geogr. adm. część Krakowa
(1.3) geogr. szczyt górski na Spitsbergenie[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Podobno w jaskini pod Wawelem mieszkał kiedyś smok.
(1.1) Czy znasz młody przyjacielu, groby królów na Wawelu?[2]
(1.3) Wydawcy atlasu oznaczyli górę Wawel na Spitsbergenie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wzniesienie
(1.2) dzielnica
(1.3) góra
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. wawelski, podwawelski
(1.2)
rzecz. wawelanin mos, wawelanka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
daw. Wąwel od „wą” (odpowiednik dzisiejszego „w”) i „wel” (wilgoć, woda) co oznaczało miejsce położone „w wodzie, otoczone wodą”[3] por. wąwóz • wądół
uwagi:
tłumaczenia:
  • niemiecki: (1.1) Wawelberg m
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.
  2. ↑ W. Bełza: W podziemiach Wawelu
  3. ↑ Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13857-2, s. 256-257.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.